پیشانی ات سیاه مبادا به ننگ ها
ای ماه ، ای مراد تمام پلنگ ها
(علیرضا بدیع )
جایزه ادبی تبریز هم چند روز پیش به کار خود پایان داد ولی برای من هنوز جای سوال است که از هشت برگزیده بخش شعر نصفش از شاعران شهر میزبان بودند.
به همین خاطر یاد یک سوال نظر سنجی در یک سایت افتادم که پرسیده بود:
"آیا به جوایز ادبی که در ایران برگزار می شود اعتماد و اعتقاد دارید؟ "
شعر:
اشتباه نکن
واژه های این شعر
واگن های قطاری هستند
که حتی دهقان فداکار هم نخواست
پیراهنش را دود کند
این سطر ها
جای خوبی برای گرفتن تصمیم کبری نیست
این سطرها آنقدر سریع اتفاق می افتند
که ممکن است
نسبیت انیشتین را هم نقض کنند
هر روز طنابی به آنها می بندم
و رویاهایم را تاب می دهم
و سطر آخر این شعر
خیابانی است که از من می گذرد
و تن می دهد
به رد پاهایی که
سال هاست از من گذشته اند
*امیدوارم وقت کافی برای نقد کردن داشته باشین
*هینار